Kadına dair

İçten Sevmek

Bazen bir insanı çay kaşığıyla beslersiniz, bazen wc ihtiyacını bile karşılayacak ana gelirsiniz, sırtına yastık koyarsınız , üşür üstünü örtersiniz, acıkır beslersiniz, susar dudaklarını ıslatırsınız, terler üstünü açarsınız...

Çalışıyorsunuzdur.

Sevdiğiniz ameliyat masasındadır. Bedeniniz masa başında ama aklınız yüreğiniz onun yanındadır. Sürekli telefon açıp ne durumda diye sorarsınız. Ameliyat bitip de ayılma odasına alındığında ayılamadığını öğrenirsiniz paniklersiniz. Ya bir şey olursa ya bir daha ellerini tutamazsam ya yanına gidemeden onu kaybedersem paniğini yaşarsınız yüreğiniz sıkışır nefes dahi alamazsınız... Mesaiden erken çıkmak için ne yemeğe ne de molaya çıkmazsınız ki bir an önce yanına gidebilesiniz. Mesainiz bittiği saniyede koşarak çıkar taksiye atlar ağlayarak yolda ona koşarsınız.. Hastane önünde indiğinizde yaşadığınız her saniye her dakika film gibi gözlerinizden geçmiştir. Yokluğu ölümdür!

Koşarak merdivenleri çıkar odasına girersiniz. Orda yatmaktadır... Onu hiç öyle görmemişsinizdir gözlerinizden yaşlar boşanır ama sesiniz çıkmaz... Yanına yaklaşırsınız odadaki insanları görmezsiniz bile sadece ona odaklanmışsınızdır. Yanına yaklaşıp elini tutar hafifçe sıkarsınız... Kan tendürdiyot ve sargılar arasından gözlerinin kısıldığını ve yaşların süzülmeye başladığını görürsünüz tuttuğunuz elinin elinizi sıkması büyük mutluluktur. Sessizce ağlamaya devam edersiniz. Eğilip bir buse kondurursunuz. Beklemeye başlarsınız. Uzunca süre sonra kendine gelmeye başlamıştır... Ziyaretçileri gelmeye başlar bir kenara çekilirsiniz. Yabancısınızdır o odada.. Kimse sizi farketmez bile yanınızdan hayaletmişcesinize geçerler giderler... Sevdiceğiniz ayılır. Kan kusmaya başlar narkozun etkisi ile herkesi iterek yanına koşar , alnını tutar bir kap bulursunuz saniyelik bir hareketle... O kan kustukça siz kahrolursunuz... Sonra yavaşça yatırırsınız gene yerine temizledikten sonra herşeyi... Gene köşeye çekilirsiniz gene hayalet oluverirsiniz odadakilere.

2 gün uyumadan başında beklersiniz. İlk gece kabustur. Nefes alış verişlerini dinlersiniz sürekli göz kapaklarınızla savaşarak. Tam gözleriniz kapanırken nefes almasının durduğunu farkedersiniz bir an fırlarsınız ayağa kalbiniz en şiddetli şekilde çarpıyordur. Yanına koştuğunuzda tekrar nefes almaya başladığını görür mutlu olursunuz. Sabah olur çay kaşığı ile beslersiniz... Susar pamuğu ıslatıp dudaklarına sürersiniz. Öğle vakti akşam vakti gene onu bir bebekmişcesine özenle şefkatle beslersiniz... Gözlerindeki kan ve tendurtiyotları ıslak pamuklarla silersiniz ki şişmiş gözlerini rahatça açabilsin...

Dudakları ile bebekler gibi size öpücük yollar ama öyle bir harekettir ki o eğilip dudaklarına dudaklarınızı değdirirsiniz canını yakmamaya özen göstererek... 2 gün boyunca aranızda sessiz bir oyun olmuştur bu hareket...

Bazen bir insanı çay kaşığıyla beslersiniz, bazen wc ihtiyacını bile karşılayacak ana gelirsiniz, sırtına yastık koyarsınız , üşür üstünü örtersiniz, acıkır beslersiniz, susar dudaklarını ıslatırsınız, terler üstünü açarsınız... Konuşamaz kağıda yazarak iletişim kurmasını sağlarsınız...

Aklımdan geçen mi? ömür boyu o şekilde kalacağını bile bilsem ben gene ona aynı özenle şefkatle sabırla sevgi ile aynı hislerle bakardım... Büyük bir mutlulukla yapardım... Sevgi idi...

Ayağa kalktığında herşey değişti...

Gene o kadar sevdiğim biri olsa , kolu bacağı olmasa , yatalak kalsa, başka bir hastalığı olsa, bilsem ki ölecek gene yaparım... Sevdiğine kıyamaz ki insan, sevilen kıysa da...